11 Kasım 2010 Perşembe

Missing someone's voice

Şöyle bir şey hayal etmeni istiyorum.

Yıllar öncesine git.
Biliyorum, vardır o zamanlar duyduğun an içini cızlatan bir şarkı, bir ses...
Hani kulağına değdiği an, beyninden başlayan bir huzur dalgası kaplatır sana. Belki de acı, stres, mutluluk, özlem...

Şimdi de, o şarkıyı şu an duyduğunu düşün.

İçin bir hoş oldu değil mi?
Ne hissettin?

O zamanlar kızgındın, kırgındın varsayalım.
Hadi itiraf et. Özlemişsin sen de, eski kimliğinden bir parçayı yolda bulmuş gibi olmadın mı?

İşte ben de öyle bir şey hissettim, günler önce duyduğumda bana mutlu duygular tattıran sesi telefonda duyduğumda. Kalbim öyle çarpmaya başladı ki, ilk defa elimi tutmuş, ilk defa öpmüş gibi. Sanki yarın onu yeniden görecekmişim gibi...

Unutmak kolay değil. Hiçbir zaman olmadı, olmayacak da.

En iyisi gel biz bu işi zor yollardan yapalım.
Acının tadına biraz daha bakmaya ne dersin?

Hem zaten, sık sık yaşamıyorsun bu hissi.

Gel biz anın tadını çıkaralım seninle, uzaklardan birbirimize daha fazla susarak.

Çok konuştun. Biraz susar mısın?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder